วันอาทิตย์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

เวิ้งภวังค์


บนทางเดินเพลินเผลอเพ้อคะนึง         เฝ้ารำพึงซึ่งอดีต กรีดรอยแผล
สะกิดย้ำสะเก็ดเก่า เร้าดวงแด         เกินต้านแม้ความคิด...จิตปรุง

ห้วงภวังค์ แปรภาพเดิม เติมแต่งร่าง         แลสล้างวิจิตรพิสดารพลุ่ง
เวิ้งถวิลจินตทัศน์จรัสจรุง          ทอถักรุ้งพราวพราย...จะป่ายคว้า

มายาซ้อนกลชู พรูอดีต         ปนเปขีดอนาคตกำหนดท่า
ปทัดฐานรหัสกรรม จำสัญญา          อวิชชาสหายรัก...ชักนำ

ลิ่วลิ่วเริงเพลิงรุ่ม สุมโศก         พะวงโลกหลงเงา...เมาดื่มด่ำ
สุขเพียงน้อยร้อยรึงตรึงงำ จินตนาพร่ำ ปณิธานมอม กล่อมบรรเลง

จึงปัจจุบันขณะเลือน เสมือนไร้         ลมหายใจพิศโพ้นกระโจนเขย่ง
กาลเวลาล่วงแล้ว...แผ่วเสียงเพลง         คว้าง! วังเวง...เปล่าดาย ณ ปลายทาง


จากกระดานพูด-คุย ห้อง "ลานธรรมกวี" ของ เว็บไซด์ "สยามของเรา"

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น